Neel Kamal Chapagain's Thoughts and Reflections
- बेइजिंग (चीन)मा अरनिकोको श्वेत चैत्य | January 7, 2026
- जलवायु परिवर्तन सम्बन्धी थामेले गराएको ध्यानाकर्षण!!! | December 13, 2025
- Waking up to the climate change | December 13, 2025
- Declaring DoA&NA building as ‘heritage’ and implications for the Department of Archaeology | October 3, 2025
- माफ गर्नुहोला आर्किटेक्ट महोदयहरु!!! | September 27, 2025
- Sorry, Architects!!! | September 26, 2025
- भग्नावशेषलाई सम्पदाको रुपमा हेर्दा: मेरो विचारमा अबको बाटो | September 20, 2025
- भग्नावशेष, हामी, र भविष्य | September 12, 2025
बेइजिंग (चीन)मा अरनिकोको श्वेत चैत्य
आज (पुष २३) अरनिको स्मृति दिवस भनेर पात्रोमा लेखेको देखें, यो कुरा त कहिले याद गरिएको थिएन, खासै चर्चामा आएको पनि सुनिंदैन। तर अरनिकोलाई सम्झिने एक दिन तोकिएकै रहेछ भने त यहि अवसरमा मैले हालै भ्रमण गरेको श्वेत चैत्यको बारेमा दुईचार कुरा राख्न मन लाग्यो। त्यसैले दुइ महिना अगाडिको भ्रमणको आधारमा गत महिना आर्किटेक्चरका विद्यार्थीहरुलाई दिएको एउटा सानो परिचयात्मक प्रस्तुतिलाई यहाँ लेख्ने जमर्को गरेको छु। ढिलै भए पनि अरनिकोको बारेमा अलि चर्चा परिचर्चा गर्नु पर्यो भन्ने लहड लागेकोले यी केहि शब्द र हालैको भ्रमणमा खिचिएका तस्वीरहरु मार्फत अरनिकोको व्यक्तित्व र कृतित्वको बारेमा अलि छलफल होवोस भन्ने आशा र अपिल गर्दछु।
कलाकार अरनिकोको बारेमा खासै पढ्ने पढाइने गरिंदैन अझै पनि। विद्यालय पढ्दा नाम सम्म सुनेको, पुल्चोक क्याम्पसमा आर्किटेक्चर पढ्न थालेपछि अरनिकोलाई हाम्रा पुर्खा आर्किटेक्ट भनेर भन्ने गरेको सुरमा सत्यमोहन जोशीले लेख्नु भएको कलाकार अरनिको भन्ने पुस्तक किनेर पढिएको थियो। त्यसैबाट अरनिकोको बारेमा चीनमा चाहिं केहि लेखाजोखा छ भन्ने आभास भएको थियो। ४-५ पटक चीन भ्रमण गरिसक्दा पनि अरनिकोको बारेमा खासै खोजीनिती गर्ने मौका मिलेको थिएन। यो बर्ष भने तिहार लगत्तैको एक प्राज्ञिक सम्मेलनमा सांस्कृतिक सम्पदा सम्बन्धी एक प्रस्तुति दिने निम्तो स्वीकार गर्दा १-२ दिन थप भ्रमण गर्ने सुर चल्यो र अरनिकोको कृतिको दर्शन गर्ने कार्यक्रम बन्यो। नक्शामा ठ्याक्कै यहि हो भन्ने पक्का नभए पनि अलि अलि खोजीनिती गरेको भरमा अनुशीलले स्थानीय रेलको यात्रा तय गर्यो र पछि पछि लागेर हामी अरनिकोको श्वेत चैत्य भएको ठाउँमा पुग्यौं। त्यो ठाउँ Miaoying Temple नामले चिनिने रहेछ। अरनिकोको श्वेत चैत्यको वृतान्त शब्दले भन्दा तस्वीरले नै बढी प्रतक्ष र प्रभावकारी होला।
यसमा अरनिकोको यो पूर्ण कदको शालिक संगै रहेको जानकारी यस प्रकारको छ:
“सुप्रसिद्ध नेपाली कलाकार अरनिको सन् १२६० मा नेपालबाट चीनमा आउनु भएको थियो। उहाँले तत्कालीन चीनको य्वीयान राजवंशको सरकारी पदमा रही चालीस बर्षभन्दा बढी नेपाली र चीनियाँ संस्कृतिको आदानप्रदान एवं प्रचारप्रसारका लागि काम गर्नु भएको थियो। उहाँले नेपाली कलालाई चीनमा ल्याउनु भयो र पछिका समयमा समेत महत्वपूर्ण प्रभाव छोड्न सफल ‘सुखावातीदेवास्वरूप’ कलाशैलीको प्रवर्तन गर्नु भयो। उहाँले आफ्नो जीवनकालमा तीनवटा विशाल चैत्य नौवटा बौद्ध विहार र अनगिन्ती चित्र तथा मुर्तिहरुको निर्माण गर्नु भएको थियो। उहाँका कलात्मक उपलब्धिहरु चीन नेपाल दुइ देश बीच सौहार्द्रपूर्ण आदानप्रदानको इतिहासका सबैभन्दा सुन्दर अध्याय हुन्। श्वेत चैत्य अरनिकोको सर्वोत्कृष्ट कलाकृति मात्र होइन, यो मातृभूमिको एकीकरण जातीय तथा चीन नेपाल मैत्रीको प्रतीक पनि हो। सातसय वर्षदेखि अरनिको र श्वेत चैत्य य्वीयान राजवंशको राजधानी तातूको स्मारकको रुपमा अहिलेसम्म रहँदै आएको छ।
चीन नेपालबीचको साँस्कृतिक दूत यस महान कलाकार अरनिकोको सम्झनामा यी दुई देशका जनता बीचका मैत्रीपूर्ण आदानप्रदानलाई निरन्तरता दिने उद्धेश्यले सन् २००१ सालमा अरनिको समाज (नेपाल)व्दारा पेइचिङ्ग श्वेत चैत्य व्यवस्थापन कार्यालयलाई अरनिकोको तामाको मूर्ति उपहार स्वरुप प्रदान गरिएको हो।“
हुन त अरनिको समाज नेपालले स्थापना गरिदिएको मुर्ति हो, तर त्यसलाई ससम्मान सो स्थानमा प्रतिस्थापन मात्रै होइन, एउटा सम्पूर्ण संग्रहालय र आवश्यक संरक्षण गरि एउटा पर्यटकीय तथा शैक्षिक केन्द्रको रुपमा व्यवस्थित गरिराख्नु बाट चीन सरकार र जनताले अरनिको प्रति दर्शाएको सम्मान वास्तवमै हाम्रो लागि गौरवको विषय हो।
परिसरको अर्को पट्टि एउटा विशेष म्युजियम पनि रहेछ। यहाँ प्रवेश गर्ने बित्तिकै देखिने चार मुर्तिहरुमा देब्रेतिर शुरुमै अरनिकोको छ भने त्यसपछि क्रमश एक तिबेतन बुद्धिज्मका धर्म गुरु, सम्राट कुब्लाई खान र अर्का धर्म गुरु थिए। यो म्युजियममा श्वेत चैत्य सम्बन्धि तस्वीर र ससाना मोडलहरु लगायत ठुलो भित्तामा एनिमेसन गरिएको विशेष सामग्री र केहि पुरातात्विक महत्वका अभिलेखहरु पनि प्रदर्शित छन। प्रायजसो सबै नै चिनियाँ भाषामा लेखिएको र सचित्र वर्णनबाट भएकोले स्कुले नानीहरु र सर्वसाधारणले पनि अरनिको को बारेमा राम्रै सँग थाहा पाउन् भन्ने उद्धेश्य रहेको लख काट्न सकिन्छ । यो परिसर घुम्दा र विशेष गरि यी प्रदर्शनीहरु हेर्दा नेपाली हुनुको गर्व महसुस भयो।
सत्यमोहन जोशी (वि.स. २०४४)का अनुसार सन् तेर्हौं शताब्दीमा मंगोल सम्राट चंगेज खानका नाति कुब्लाई खानले निमन्त्रण गरे अनुसार काठमाडौँबाट गएका ८० जना कालिगढ़को नेतृत्व गर्दै अरनिकोले तिब्बत लगायत अहिलेको बेइजिङ्गसम्म विभिन्न ठाउँमा चैत्य विहार र अन्य कलाकृतिहरु बनाए। सम्राटले पछि मन्त्री सरहकै मान र सुबिधा तथा कला सम्बन्धी जिम्मेवारीहरु दिएर अरनिको लाइ उतै व्यस्त र अभ्यस्त बनाए। ख्याति कमाउँदै र आफ्नो कलाकौशलको अभुतपुर्व छाप छोडी अरनिको उतै अस्ताए। मरणोपरान्त पनि उनले सम्मान पाए, उनको कृतित्वको अभिलेखीकरण शिलालेख र स्मारकहरुमा भए, तर श्वेत चैत्य उनको सबै भन्दा प्रसिद्ध कालजयी कृति भनेर चिनियो।
समग्रमा यो छोटो भ्रमणले मैले पढेको तर भर्खरै मात्र देख्न पाएको श्वेत चैत्यको बारेमा यहाँहरु सबैलाई अलिकति चासो बढोस भन्ने उद्देश्यले यो यात्रा वृतान्त प्रस्तुत गरें। आगामी दिनमा केहि अरु अध्ययन अनुसन्धान गर्ने जमर्को गरे फेरी प्रस्तुत गर्नेछु।
अरनिको स्मृति दिवस २०८२ (पुष २३) 7 January 2025
बेइजिङ्गस्थित श्वेत चैत्यको भ्रमण मिति: २९ अक्टोबर २०२५ / १२ कार्तिक २०८२